2.4.10

Volta á SCQ


Agardo que funcione como un breve suspiro na base da nuca :)

29.3.10

We can be heroes....


Seica non é estrictamente republicana a historia dos EUA.
Lin en Sandman e comprobei(?) na Wiki a historia de Joshua A. Norton, primer e último gran Emperador dos USA e Protector de México. Norton fixera a sua autoproclama pública nunha Carta ao Director que un Director cachondo aceptou publicar nun xornal de San Francisco, e comezou o seu reinado de bos consellos emitindo moeda propia que a xente aceptou canxear. A Raiña Victoria aceptou tamén as súas cartas de amor.


Polo visto, Norton debeu ser amigo cercano de Mark Twain, que a verdade é un tipo que me cae ben, e semella que foi el quen redactou o epitafio que celebraría a morte de Bummer, un dos cans escolta do Ilmo. Emperador.

Á morte de Norton, outro Director cachondo publicaba  unha necrolóxica en memoria do Emperador dictando que este

"nunca matara a ningúen, non lle roubara  a ninguén nin se apoderara da patria de ninguén. A maioría dos seus colegas non poderían dicir o mesmo"

Corría o ano 1880 e un eclipse de sol puña ese día punto e final a  21 anos de (auto)goberno e reinado.  A súa tumba é hoxe lugar de peregrinación na cidade nas flores no pelo.


Bonito pensar que nada impide a un ser humán SER cando hai vontade firme de tal, e que as realidades  están supeditadas ás percepcións de cada quen e non ao revés.
Eu, as veces, transmútome en Raiña de Saba ^_^

28.3.10

I think it's time to say goodbye


Dame igual que hoxe me arrepinta dos meus dias de terra ocre e paredes encaladas
Que cinco días de estepa destrozaran nervios e esperanzas
que me vexa obligada a renunciar a soños.
Gusano de area, non podes devoralo todo
Nin me retracto das miñas notas
nin dos saltos espiados no teu tellado.
Nesta torre de marfil me quedo
venerando o teu cadaver putrefacto
até que os meu cabelos barran este xélido chan de pedra.

Hei de persistir en nigromante,
conxurandos os demonios da tua lembranza
Á volta,non haberá  máis que unha estatua de cinza azul
reflexo difuso dun tempo de gloria
unha tea altiva, que non volverá alumear máis.
Pero esta torre de marfil, gusano
esta torre de marfil non cae.

Nin Doppelgänger nin Némesis
Hai cousas que só son responsabilidade miña.

26.3.10

He took all off my sins...



...and we wrote a pocket novel called "The state that I am in".


(Das voltas do Karma e do apropiado das cancións)

23.3.10

O que sinto son as carencias

Deixar escorregar a auga quente baixando a curva das miñas costas
é o mellor placebo que atopei para substituir(te)

*Editado o 30/3/10

8.3.10

Xa sabía eu......

.....que este non é tempo de ideoloxías.


O meu leva un ritmo particular, quen non o siga non acadará a ver. Pero é unha carreira á que non volverei renunciar.


" Inventei que Derain me escribía...Como (...) non se dignou a responder, decidin escribirme asinando Derain" (Bartleby e Compaña)

4.3.10

MOTH

 

No profundo da caverna 
non hai arañeira que non tente atravesar
esta polilla que danza

Bater de alas e fuxir, 
os sons que fican xordos
repugnan aos artrópodos



2.3.10

OMG


Desde o fondo dun burato negro
de repente esixes que debo ser quen soñei ser,
e escribir e narrarme en pasos
porque nas letras vivimos mil anos
e de letras nos alimentamos dez mil

Soñei con que foras coma baixo os meus puntos
tantas veces
que non hai simbolo que me ampare
neste labirinto de cifras que agochas.

Tremendo por destruir unha calma que atopei mergullada no máis escuro das miñas sabanas
Que ten forma de cobra, esfinxe, medio saltamontes e incluso árbore de outono.

Coma furacán, fuxen verbas por todas partes
manan do peito e escorregan polo ventre, perdense na cara escura das pernas
e tocan fondo, descanso,erba mollada..

Hoxe non podes ser mais que un segredo
que declara defunta unha respiración alterna sobre cinzas
alumeada de azuis e sedas.
No devir morno de existencias que unha vez forons aspiracións
hoxe son conformadas pola satisfaccion de non terse degrado tanto tanto tanto

Ainda non son quen de atopar
as configuracións dun eu borroso
Quedame desculpar
cruzar os dedos para que sexas;
e que todo caia coma un castelo de naipes

Reencontrarte desde a liberdade de ser eu
sen vestido algun
mais que o da memoria non narrada
que por non ser nomeada non existe
e anos de fume perdendo azul sobre os meus beizos

3.2.10

"Os estadistas menosprecian aos axentes de publicidade, os pintores menosprecian aos críticos de arte, e fisiólogos, físicos ou matemáticos comparten moi a menudo tales sentimentos; non existe desdén máis profundo, ou no seu conxunto, máis xustificábel, que o que senten os homes que crean hacía os homes que explican.Exposición, crítica e apreciación é unha labor reservada para intelixencias de segunda fila".

Leo esto no arranque dun libro do ano 1981, "A Mathematician's Apology" de G.H. Hardy, e me pregunto se hoxe, era da información, o desprecio segue a ser tal e a sentencia sigue vixente. Boto de menos a introducción do termo "Divulgación", que complementa a todos os anteriores polo que os creadores sinten desdén.

Entón, penso.





Será que, como co do xénero, eu levo irremediablemente postas os lentes da comunicación e vexo o mundo xirar ao redor dese principio.

E por certo, costaba moito ter substituído "home" por "persoa"?

17.7.09

Melancolía

...a dos venres pola tarde.

O bo da autoconsciencia é que sabes que sempre, pase o que pase, poderás vivir a través dos outros...incluso co inestimábel luxo de poder escoller.Pasa o tempo e a roda non para de xirar. Pecha os ollos, respira. Todo vai seguir alí cando volva.

7.1.09

Bolboretas




Es que hai días.....

5.1.09

De compras

Nalgunha parte de Marrocos fai algún millóns de anos paseábanse polos mares betxiños coma este...Unha Ketteraspis SP, dona e señora do Devónico....Trilobite pouco estudado e nada amigo da literatura (non se lle adicaron apenas letras) da que non me atrevo a dicir máis que que é ben bonitiña.
Hoxe, Noite de Reis (ou o que queirades) escolloa como agasallo para lanzar á rede, acompañado dun bico, para quen me esté observando.


Fíxense que cousas....comecei o ano buscando fósiles, meu deus

11.12.08

Coma un fénix

Nunsa sabes cando algunha circunstancia vaiche facer lembrar algo que tiñas, digamos, discretamente escondido.Nunca.



Hoxe, coma un relato dos mellores, alguen descubríame un segredo deses que agochas por decoro e co que ansías polemizar.




Hoxe alguen lembroume, sen decatarse nin o máis mínimo e sen que isa fora a sua intención, que amo este sito porque o meu egocentrismo mo esixe.



Porque é a árbore que prantei, o libro que escribín e o fillo que o parín.



Porque mal que ven estes noumenos son a parte de min que quixen facer pública e que pulín, con máis pudor ou con menos, para convertilos no que VÓS ledes.



Ou non ledes, xa dame igual.





Cambiei de traballo. Cambiei de berce Cambei de hábitos. Incluso....se me apuras...cambiei de musas....e musos....

Pero os noumenos seguen sendo noumenos.



Porque a filosofía (¿?) é o que ten.Falamos de conceptos (ais, que medo) universais.



Xa teño un desexo,e non necesariamente para aninovo.





Seguir dando guerra

7.7.08

En tempos de crise...


...as margaridas seguen sendo de balde.





Sorrían por favor :)

28.6.08

28/6

Mari - Festa - Acción!

27.6.08

Long Island Ice Tea

- Vodka 2/12

- Ginebra 2/12

- Ron claro 2/12

- Tequila 2/12

- Triple Sec 2/12

- Zume de limón 1/12

- Refresco de cola 1/12



....Ou como mesturar todo o que haxa no teu minibar dándolle un gusto non alcohólico (de verdade, sabe a té!) para ir tumbando xente por aí mentres a tua mente maquina actos perversos......E no tocadiscos









Para agora que xa estamos de cheo no vrau....pena que nos bares de Milán a unha non lle deixen fumar....así perdese todo a maxia anos 40
:P

26.6.08

Achtung!

Ás veces hai que pararse a pensar. Sobre todo cando as cousas precipitánse. Cando das un xiro de 360º. Ou cando xa o deron por tí.


Hoxe pensei pouco pero sentín moito.


O mellor levo tempo equivocandome con vós.






O caso é evitar que por un casual perda un parafuso....ou dous......
Vedes? Estas son as vantaxes de non actualizar en moitísmo tempo.....o pudor disípase....

12.2.08

(...)




A vida vai máis deprisa ca min...non quero días de 25 horas

7.1.08

Demagoxia (made in USA, pero da casa)

Hai cousas das que un non pode escapar...polo menos se de cando en vez consulta algún medio ou se ten algo de curiosidade pola política internacional...ou aínda que non a teñas....o das eleccións estadounidenses non está deixando indeferente a ningúen e ten tanto ou máis seguimento que calquera outra de país veciño (salvo....un pouquichiño, as de Francia, pero é que a Sarkozy hai que darlle de comer a parte...) E non deixa indiferente non porque como publicaba este señor no País o domingo o futuro presi vaia ser a persoa máis poderosa do mundo (non estou eu moi convencida disto...) senón porque o lío que montan os ianquis ó redor das elecciónss é do máis xugoso...como un culebrón entrañable que non podes deixar de seguir....e que ademais se presta a un sinfín de comentarios....

E como o de opinar é gratis e neste país, ademais, tradición nacional....


O triunfo de Huckabee nos caucus de Iowa....que toda a prensa española insitiu en destacar como imprescindibilísimos e explicar polo miúdo (incluída a gratuíta) non ten prezo. Quedome co comentario dun compañeiro "Huckabee é un valor en política que aínda está por descubrir, vai ser o futuro"... O meu compañeiro en sí ten un humor moi negro, todo hai que dicilo, pero os dous sabemos que un pouco sí que ese é o futuro.... E senón, xa víchedes os resultados. Os científicos acojónanse (perdón), normal, e poñen o grito no ceo sutilmente....


"Former Arkansas governor Huckabee said in a debate in May that he did not believe in evolution.

A poll conducted last year showed that 53 percent of Americans do believe that humans developed over millions of years from less advanced forms of life -- the theory of evolution -- while 47 percent do not."




Un culebrón de ciencia ficción....marabilloso. Por certo...estou convencida de que huckabee significa algo....e non son capaz de lembralo...estou convencida de que alguén resolverá a miña dúbida....

E pola parte demócrata a cuestión é, aparentemente, menos preocupante (ou de chiste menos fácil)...o trinfo de Barack Obama Pero El Mundo está ahí para falar polos humáns de pouca palabra (se non sabes con que conto saír...remitase ó xornal) ...Que o comparen con Reagan (puntualizando, de centroesquerda) ou que titulen "Un negro hacia la Casa Blanca" (na portada do domingo, 6) . O mesmo artigo dicía que Hillary estaba acabada.... Eu sigo sen saber que me resultan máis improbable que alcanze o despacho oval....se un ou outro....



Para os visionarios...en Pluto Nash os dólares lunares levan a efixie da ex primeira dama gravados....mmmmmm......

3.11.07

Que ledicia...

vivir en Compostela!!! (ás veces)


Ifixenia en Aúlide, de Arela Teatro

Cemiterio de Bonaval, unha fantástica tarde de outubro......alguén da máis?